WIE GAAT ER MEE NAAR TURKIJE?

In mijn mailbox zat onderstaand bericht. Hoera, eindelijk eens iets gewonnen en nog wel een reis naar Turkije, inclusief vliegreis heen- en terug……(gelukkig ook terug).
Toen ik van blijdschap van mijn stoel was gevallen, kwam de domper want het kan niet hè, ik heb helemaal niet meegedaan aan welke loterij dan ook dus dit is weer eens een instinker. Houden ze dan nooit op? Blijven allerlei oplichters en randfiguren denken dat iedereen die een e-mailadres heeft tevens een idioot is? Als ik alles bij elkaar zou optellen wat ik in de afgelopen jaren heb gewonnen, was ik steenrijk en bezat ik 3 Audis, 5 BMW’s, 2 Merc’s, 3 iPods, 4 iPads, 7 Blackberries en had ik al 7 cruises in de Cariben gemaakt en 2 door de Griekse wateren en had ik minstens 200.000 euro op mijn rekening staan. En natuurlijk 10% van alle erfenissen van omgekomen Afrikanen waarvan de notarissen zo graag mijn bankrekening wilden gebruiken om de miljoenen tijdelijk onder te brengen. En het mooiste is dat ik voor al die luxe cadeaus helemaal niets hoefde te doen! Allemaal gratis vanwege mijn e-mailadres. Gek he? Maakt dat niemand achterdochtig? Als niemand zou reageren op dit soort e-mails, was het toch allang afgelopen? Maar het blijft maar doorgaan dus betekent het dat er toch mensen zijn die er wèl op ingaan. Hoe dan ook, ik heb er smakelijk om gelachen en de prullenbak heeft ècht de langste adem!

**********************

Herzlichen Glückwunsch,
Erinnern Sie sich noch? Sie haben an unserem Internet Preisrätsel teilgenommen, uns die richtige Lösung “Turkije” mitgeteilt – und den Hauptpreis
-eine 8tägige Flugreise für 4 Personen (Wert von 1456,– EUR, exclusiv der Buchungsgebühr und Kerosinzuschlag / Pax Tax) gewonnen.!

Herzlichen Glückwunsch, für Sie heisst es Koffer packen.
Folgende Leistungen sind in Ihrem Preis enthalten:

– Hin- und Rückflug mit renommierten Charterfluggesellschaften nach Antalya
– 20 kg Freigepäck
– Transfer Flughafen – Hotel – Flughafen
– Rundreisefahrten gemäß Reiseverlauf in klimatisierten Reisebussen
– 7 Übernachtungen in mindestens 4 Sterne Hotels (Landeskategorie)
– Frühstück
– Unterbringung im Doppelzimmer
– Lizenzierte Deutschsprachige Reiseleitung vor Ort

————————————————————————
Ihre Gewinnnummer: MS10911
Gewinnbestätigung unter: http://www.linienfluege-tuerkei.net
————————————————————————

Sollten Sie den Link nicht öffnen können, kopieren Sie ihn bitte vollständig
in die Adresszeile Ihres Internetbrowsers.

Bitte melden Sie Ihren Gewinn bis zum 17.09.11 an.

Bis zu dem Tag nicht angemeldete Gewinne werden neu verlost.

Wir freuen uns mit Ihnen und wünschen schon jetzt einen schönen Urlaub!

Edwin Gerner
Flugzentrale

Advertenties
Geplaatst in Diversen | 8 reacties

BLOED DOET GOED!

Het is weer zover: het Vaticaan heeft zijn trukendoos weer eens geopend. Deze keer is een ampul bloed van paus Johannes Paulus II uit de doos gehaald. De ampul wordt naar Mexico gevlogen om aldaar door een priester door de straten gedragen te worden in steden waar drugscriminelen al jaren de dienst uitmaken en de politie ofwel totaal corrupt is of er niet tegen bestand is, want de oppergoedheiligman in het Vaticaan denkt dat daarmee het geweld een halt toegeroepen kan worden.
Nou heb ik me in mijn leven al heel vaak verbaasd over uitspraken van diverse heilige vaders op rij maar dit is wel zo ongeveer het gekste dat er ooit is uitgekraamd. Maar ja, nu is het dan ook paus Pias I – alias Benedictus de Zoveelste – die de scepter zwaait in het Vaticaan en die is meester in het uitkramen van onzin. Circus Romanum op het Piazza del Santo Pietro.
Het is toch niet te filmen! Mexicaanse maffiosi schrikken zich te pletter van de ampul met een rood goedje, vallen op hun knieën, roepen driemaal de heilige maagd Maria aan en geven elkaar daarna huilend van blijdschap een ferme schouderklop en de hand. Einde oorlog, einde drugsprobleem. Nu kunnen we eindelijk weer rustig op vakantie naar Vallarta, Cancun of Acapulco! Viva Mexico, olé!!! En dat allemaal voor elkaar gekregen door het bloed van een inmiddels overleden en zalig verklaarde heilige vader. De echte heiligheid zal niet lang op zich laten wachten want als je toch zulke wonderen kunt verrichten als je al overleden bent, is dat toch wel een feestje waard! De fabrikant van de miswijn staat al handenwringend te wachten op de order! Vino Misa de Papa Pias, salute!
Nu maar hopen dat er veel bloed is afgenomen van de oude paus want dan zouden er ook ampullen gestuurd kunnen worden naar Syrië, Egypte, Libië, Jemen, Tunesië, Tsjetjenië, Afghanistan, Irak, Somalië en misschien naar diverse steden in Engeland? Zou toch wat zijn als ook in al die landen de problemen in één klap worden opgelost door een ampul met rode vloeistof!

Geplaatst in Religie | 4 reacties

VUURWAPENS

Na het drama in Alphen a/d Rijn werd wederom de vraag gesteld ‘hoe kan zoiets toch gebeuren en had het voorkomen kunnen worden’? Inmiddels is het drama in Noorwegen bekend en ook daar worden nu dit soort vragen gesteld. Al jaren vinden er overal ter wereld slachtingen plaats omdat mensen doordraaien, een wapen pakken en in het wilde weg gaan schieten, meestal met de bedoeling om zoveel mogelijk slachtoffers te maken en daarna de hand aan zichzelf te slaan. Jammer overigens dat de volgorde nooit omgekeerd is!
Wat bezielt zulke mensen? Ik heb geen idee en ik denk dat weinigen het kunnen begrijpen. Het zijn zieke geesten die niets anders kunnen bedenken voor hun eigen problemen dan anderen dood te schieten. Alsof dat het probleem oplost! Zwakzinnige denkwijze maar daar wil ik het eigenlijk niet over hebben.
Wat me elke keer opvalt als zoiets vreselijks plaatsvindt, is dat men allerlei scenario’s bedenkt om een volgende slachting (eventueel) te voorkomen maar ik hoor nooit iemand zeggen dat het nu gewoon afgelopen moet zijn met het afgeven van vergunningen voor schietwapens. Dat schijnt maar niet tot de mogelijkheden te behoren.
Waarom moet iemand een vergunning hebben voor een vuurwapen? Omdat het een gevaarlijk en dodelijk wapen is. Vraag is dan meteen waarom iemand zo’n vreselijk wapen nodig heeft? Om te doden? Nee, om mee te schieten. Waarop? Op kartonnetjes met in het midden een grote stip en de kunst is dan om er precies midden in te schieten: bullseye! Maar als je dat kunstje onder de knie hebt, wat dan? Wat ga je dan met een vuurwapen doen? Is het niet zo dat iedereen die een vuurwapen heeft, uiteindelijk toch eens wil proberen hoe het is om op bewegende doelen te schieten, zoals een kat, konijn of vogel? En als dat allemaal een fluitje van een cent is geworden, zou men dan niet eens een groter bewegend doel willen raken? Bijvoorbeeld herten, vossen of nog leuker, olifanten in Afrika? Als ultiem bewegend doel is dan een mens misschien ook wel een uitdaging. Als dat gaat postvatten in een gestoorde kop dan zijn de rapen gaar. Uiteindelijk is een handvuurwapen slechts gemaakt om te doden, nergens anders voor. En alle schutterijen in Nederland kunnen zeggen wat ze willen, traditie of niet, het moet stoppen. Alleen politie, leger en eventueel boswachters die tegenover aanvallende dieren zouden kunnen komen te staan, mogen een wapenvergunning hebben maar verder helemaal niemand.
Natuurlijk zullen gekken die het plan hebben opgevat om dood en verderf te zaaien best wel illegaal aan een wapen kunnen komen, maar dan moeten ze er in elk geval veel moeite voor doen en er fors voor betalen! Wapenvergunningen afgeven aan mensen die lid zijn van een schietclub is mijns inziens vragen om moeilijkheden. Daarbij zeg ik niet dat alle leden van zulke clubs geschuffeld zijn. Maar met scherp schieten op een kartonnetje dat een paar meter verderop hangt, is een merkwaardige hobby die toch regelmatig kan uitmonden in vreselijke drama’s.
Helaas is de wapenlobby een van de allergrootste ter wereld en zal het wel een utopische gedachte zijn om dat moordtuig van de straat te krijgen maar als er niet ergens een begin wordt gemaakt, kunnen we er zeker van zijn dat er binnenkort een copycat-actie komt, waar dan ook en dan is er weer heel veel verdriet en vraagt iedereen zich wederom af ‘waarom? Hoe heeft dit kunnen gebeuren en had het voorkomen kunnen worden’? Tja…… al die drama’s zijn eigenlijk samen te vatten met de woorden van Henry: ‘there’s a hole in the bucket’…….. en daar gáán we weer als een perpetuum mobile!!! Houdt het dan nooit op? Ik vrees van niet maar hoop van wel!!!

Geplaatst in Diversen, Geen categorie | 9 reacties

DOOR HET OOG VAN DE NAALD

Kijk nou toch wat een prachtig plaatje: verse groente van eco-tuinbouw!
Lekker he? Of toch niet?

***
Vandaag is bekend geworden waar de E-hec bacterie zijn vernietigende werk kon doen, namelijk in Uelzen, Niedersachen en wel in een ecologische groentekwekerij. We werden door de Duitse tak van de familie opgebeld met deze mededeling; men dacht daar dat wij dat wel interessant zouden vinden. En of! Jarenlang hebben wij allen namelijk groente en fruit gegeten van deze kwekerij waarvan ik de naam niet zal noemen want het is al erg genoeg voor deze mensen die met zoveel liefde en geduld dit bedrijf hebben opgebouwd. Een van mijn familieleden werkte daar. Gezonder kon echt niet want met uiterste precisie werd zaaigoed ingekocht, gezaaid, bemest, geoogst en wederom geploegd om daarna de volgende lading zaden of jonge plantjes uit de zetten. Men had daar veel gevoel voor het vak en werkte dag en nacht om een goed product te kunnen verkopen. Duur was het wel, ongeveer 3x zo duur als groente die bij de supermarkt wordt verkocht en 2x zoveel als bij de groenteman. Maar voor je gezondheid heb je wel ‘eine müde Mark’ en later een eurootje over, nietwaar? Nou….eigenlijk niet want ik proef geen verschil tussen al die verschillende kweek- en teelmanieren. Wij noemen het altijd gekscherend biologisch-macrohysterische kweek. Onlangs kocht ik nog een doos eieren bij AH met het opschrift dat deze eieren echte ‘culinaire hoogstandjes’ zijn wat betreft smaak en structuur van het ei. Ze zijn zo smakelijk dat je nooit meer een ander ei wilt! Dus dacht ik de proef maar eens op de som te nemen en legde een aantal gekookte eieren in een schaal en ieder pakte wat hij wilde hebben. Ik heb geen reacties gekregen: alle eieren bleken namelijk gewoon naar ei te smaken. Geen verschil te proeven tussen eieren qua grootte, voeding en/of omstandigheden waarin de kippen leven. Een paar dagen later heb ik het nogmaals geprobeerd. Weer geen reactie. Zelf proefde ik ook geen verschil dus zie ik niet in waarom ik meer geld moet betalen voor een ei dat precies hetzelfde smaakt als een die 10 cent of meer goekoper is. Met potjes doperwtjes, bietjes, boontjes of kool is het ook zo: geen verschil te proeven met de goedkoopste en de dure biologisch verantwoorde variant. Als iemand nu bij zichzelf denkt ‘maar ik proef wel degelijk verschil’, dan is het aan je besteed om er meer voor te betalen. Aan mij echter niet.
De E-hec bacterie dus: mijn Spaanse vrienden waren al giftig als spinnen toen gezegd werd dat hun komkommers en tomaten de boosdoeners waren. Ik kon het me ook nauwelijks voorstellen omdat ik regelmatig zie hoe ze werken en omdat ik altijd heel lekker eet in Spanje… (over andere smaak gesproken, daar proef je écht verschil met bijvoorbeeld tomaten uit Nederland). Ook de Nederlandse komkommers, tomaten en courgetten werden meteen vernietigd uit voorzorg maar dat leek toch weer eens verdacht veel op een actie uit de categorie ‘hysterisch kuddegedrag’. Meevaller was dat ik dagenlang al die groente voor de helft van de prijs kon kopen. Ja, ik heb het echt allemaal gewoon gegeten tijdens de hetze. En nu blijkt dat de bacterie is gevonden in Uelzen. Alhoewel…. morgen kan het weer ergens anders zijn en zo wordt bedrijf na bedrijf verdacht gemaakt en zitten ze met de al dan niet ecologisch geteelde gebakken peren!
Wij hebben dus vaak groente uit deze kwekerij gegeten. Onze gastheer is kok van beroep en maakt altijd de lekkerste gerechten. De ecotuin proefde je echt niet tussen al die andere etenswaren die op een bord liggen. Alles smaakte goed. Toch zijn we blij dat we de laatste keer dat we er waren en dat was zeer onlangs, geen biologisch-macrohysterische groenten hebben gegeten. De öko-gemüßen werden te duur. Het ellendige bacterietje heeft inmiddels dood en verderf gezaaid en wij ontkomen niet helemaal aan het gevoel dat we misschien wel door het oog van de naald zijn gekropen.

Geplaatst in Geen categorie | 5 reacties

O, O, DEN HAAG!

Onlangs was ik in ’t Haagje, koosnaam van Hagenaars voor hun stad, de Hofstad. Ik ben geboren en getogen in ’s -Gravenhage, zoals het toen nog officieel heette. Al ben ik dan in 1987 verhuisd naar Limburg, over Den Haag wil ik geen kwaad woord horen alhoewel ik me bij bezoeken aan de stad in de loop der jaren af en toe kapot ben geschrokken van de verloedering en afbraak.
Neem nou het drama metro. Nâh ja…. metro??? Een ondergrondse trambaan van een paar honderd meter lengte die een decennium lang de stad heeft lamgelegd en 200 miljoen duurder werd dan begroot. “Moet kunnen, ja toch, niet dan?” Voor buitenstaanders: dit was de standaard uitdrukking van een Hagenaar in de jaren 70 en kon zowel in positieve als in negatieve zin worden uitgelegd. Vanaf de A12 binnenrijdend zie je de skyline van Den Haag opdoemen en geloof me, dat is geen fraai gezicht want het zijn lelijke architectonische bevliegingen uit een tijd dat alles op de schop moest. Waarom eigenlijk? Neem nou Scheveningen. Ooit de leukste badplaats van Nederland waar zelfs jongeren uit België en uit het Ruhrgebiet naartoe kwamen voor een gezellig weekeindje stappen. En er was het vaste rondje: eerst naar de Bowling om in te drinken en dan door naar de clubs van eigen keuze zoals de Pam-Pam, Tiffany, Paddock, Palais de Dance, Palladium en Playboy (zonder bunnies) of naar een van de bars in De Galerij. Er waren zoveel zaken dat elk type mens zich er kon vermaken. En dan de bands die er speelden: Andy Star and The Stripes, Q65, The Motions, Golden Earrings, Sandy Coast, Tielman Brothers, Shocking Blue, Shaffy Chantant, Tee Set en alle andere bands waar ik even niet op kan komen. Maar dat is allemaal done and gone! Al heel lang trouwens! Rijdend op de Gevers Deynootweg zag ik woonkazernes aan de horizon en aan het einde van de weg zag ik links nog ergens een stuk van het prachtige Kurhaus verscholen liggen tussen allemaal nieuwbouw, winkelgalerijen en tramhaltes. Het Kurhaus: dé blikvanger van Scheveningen, schitterend gebouw in barokstijl op een toplokatie aan de Boulevard. Bijna niet meer te zien….o o Den Haag, wat hebben ze toch met je gedaan? Alle jongens en meisjes die vroeger de hierboven genoemde bars en dancings bezochten, zijn nu ook oudere jongeren zoals ik, die het waarschijnlijk ook allemaal met lede ogen aanzien als ze weer eens terugkomen op de plek waar zoveel gebeurde in de met hippe kleding, flowerpower en peace doordrenkte jaren 60 en 70.
Helaas was Scheveningen ook nu weer een afknapper van formaat dus maar eens gekeken op Kijkduin. Een groter verschil kan er bijna niet zijn. Kijkduin oogt schoon en fris, beetje provinciaals zelfs en heeft een overdekte galerij met leuke winkeltjes en aan de Boulevard restaurants en cafe’s. Voor € 1,40 heb je daar een kop koffie met een koekje en laat de koffie nou ook nog eens echt goed smaken! Zo’n uurtje uitwaaien aan zee is puur genieten! Je kunt er uren naar turen en bij elk weertype is de zee anders; de zee verveelt nooit en de zee is eigenlijk wat ik echt mis in het zuiden. Daarna naar het centrum van Den Haag gereden want daar wilden we met onze vrienden gaan wandelen. Als ik moet opnoemen wat er niet meer is, ben ik 3 dagen aan het typen dus daar begin ik maar niet aan. Een uitzondering voor wat weg is moet echter gemaakt worden voor Tokki’s milkbar: een instituut uit mijn jeugdjaren. Dáár gebeurde het! Wat? Geen idee maar je moest er gewoon zijn, je was toch wel een vette loser avant la lettre als je niet minstens 3x per week even bij Ronnie G. aan de bar hing met in de hand, zoals de naam al aangeeft, een versnapering op basis van zuivelproducten! Of een bakkie pleur, zoals een kopje koffie in Den Haag ook wel wordt genoemd. Jawel…. geheel alcoholvrij. Het comazuipen moest toen nog worden uitgevonden.
Nu hadden wij al danig de dampen in toen we de dag tevoren aankwamen in Den Haag want TomTom kon het niet aan. Uiteraard weten wij waar het Spaanse Hof is, dat gelegen is aan de Laan, maar om er met de auto te komen, is toch een zenuwslopende gebeurtenis. Elke straat heeft aan het einde namelijk op-en-neer Amsterdammertjes, die in Den Haag ook zo heten (of heten ze daar Jantjes?) en hetzelfde effect sorteren: razernij, want je kunt niet verder! Dus terug, volgende straat dan maar. Kan ook niet, afgesloten met paaltjes. Dan terug, rechtsaf naar het Oranjeplein en dan naar links richting Rijswijkseplein….lukte niet, ergens stond een vrachtwagen te lossen en de chauffeur was echt niet van plan om een rondje te rijden. Dan maar het Groenewegje afrijden, rechtsaf de Zuidwal op en doorrijden tot aan de Prinsengracht, daar rechtsaf en dan links de Jan Hendrikstraat in. Kan niet, Zuidwal is afgesloten, misschien een tijdelijk euvel maar wij konden in elk geval niet verder. Weer terug en dan maar via het Oranjeplein, Hoefkade…… en via via via allerlei straten (een gigantische omweg) kom je op de Prinsengracht en dan links de Korte Beestenmarkt in en dan kom je op de Laan. Joepiiiii, gelukt. Heeft wel een uur geduurd om daar, gerekend vanaf het Provinciehuis aan het einde van de A12, te komen. Een stuk dat hemelsbreed nog geen kilometer lang is. De weg weten wij wel maar niet alle wegversperringen die zijn aangelegd met van die k-paaltjes die alleen op en neer gaan voor aanwonenden met afstandsbediening…arrgghhh! Tja, dat TomTom niet up-to-date was, was natuurlijk hubby zijn eigen schuld, dikke bult, toch ben ik ben er maar niet over begonnen want er zat al een zenuwinzinking aan te komen in het chaotische stadsverkeer (wij zijn dat helemaal niet meer gewend) plus de belabberd aangegeven verkeersinformatie….o o Den Haag, wat hebben ze toch met je gedaan?

Enfin, op de Laan konden we de auto kwijt in de garage van vrienden, (luxe hoor midden in het centrum eigen parkeerplaatsen hebben) en daarna zijn we dus gaan wandelen. En ik moet toch toegeven dat het grootste deel van mijn scepsis wegviel want onze vrienden, die Den Haag nooit hebben verlaten en dus met een puur Haagse blik hun stad bekijken, lieten ons toch een aantal markante punten in ’t Haagje zien! Ik wist natuurlijk niet dat er een Chinatown achter de Bijenkorf is gekomen met straatnaamborden en gevelversieringen in het Mandarijn. Ik wist ook niet wat het IJspaleis was, ik dacht aan Florencia, nieuwbouw van de ijssalon die er al eeuwen is, maar nee het is de bijnaam voor het (nieuwe) stadhuis. Als je het ziet, begrijp je meteen waarom het zo genoemd wordt. In de vroegere joodse wijk is op een kinderspeelplaats een monument neergezet met daarop de namen van kinderen die daar vroeger woonden maar die de concentratiekampen niet hebben overleefd. De oudste was 14 en de jongste 2 jaar. Dat hakte er even behoorlijk in en dan weet je meteen weer waarom we ons bezinnen op de 4e mei en blij zijn op de 5e.
Met straatjes en gevels heb ik iets, architectuur uit vervlogen tijden spreekt mij aan, de verhalen erachter ook en daarom kon ik mijn hart ophalen want mijn Haagse vriendin, ooit waren we buurmeisjes en liepen we bij elkaar de deur plat, wist over elke deur, huis, gevel, hofje of standbeeld iets te vertellen. Het gekke is dat ik vroeger als tiener door de straten liep en voor etalages stond te kijken, met vriendinnen liep te leuteren of naar leuke jongens keek, maar nu keek ik alleen maar naar boven. Want daar is al het moois van álle steden te zien: de gevels en façades van met name de wat oudere gebouwen en huizen. O o Den Haag, wat heb je nog veel moois te bieden! Het Oude Stadhuis, ’t Goude Hooft, De Bonnetterie, De Passage, Haagsche Bluf, Het Binnenhof, Kneuterdijk, Lange Voorhout, Korte Voorhout, de Koninklijke Schouwburg, Denneweg, Hotel Des Indes, Noordeinde, Paleis Noordeinde, Amaliastraat, Oranjestraat, Mauritskade, Koninklijke stallen, Prinsestraat enzovoort. Allemaal prachtige gevels, al dan niet gerestaureerd, authentiek of een beetje gemoderniseerd, maar wat een juweeltjes!!! Ook in de wijk vlak achter de Prinsegracht, stikt het van de hofjes en arbeidershuisjes van vroeger, die veelal schitterende geveltjes hebben, versierd met items die in een lang vervlogen tijd in de mode waren. Wat is dat toch heerlijk om een bouwstijl-reis door de eeuwen heen te maken. Mijn fantasie maakt dan overuren en ik geniet volop. O o Den Haag…… je hebt er op sommige plekken een vreselijke zooi van gemaakt maar wat zijn er nog prachtige façades, gebouwen, tuinen, hofjes en straatjes overgebleven! Wees er in vredesnaam héél zuinig op want zonder verleden is er geen toekomst! Tja, ik moet het toegeven: ik voel me nog steeds een Haagse. Ik heb het in Limburg best naar mijn zin maar afkomst verloochent zich niet….. èg nie!

Alle foto’s zijn geleend van onderstaande adressen. Voor wie nog meer wil zien of eens een dag naar Den Haag wil om het met eigen ogen te aanschouwen, kan kijken op http://www.haagschebluf.com en http://home.wanadoo.nl/haagschebluf/page10.html en verder is natuurlijk alle info te vinden op het internet.

Geplaatst in Geen categorie | 12 reacties

HET EUROVISIE SONGFESTIVAL

Vanochtend zat ik met een dampende mok koffie in de hand het ochtendblad te lezen. Daarin een artikel over de 3 J’s die het niet hebben gehaald. Wat niet? De finale voor het Eurovisie Songfestival. Ik kijk er al minstens 20 jaar niet meer naar want ik vind het te troosteloos voor woorden en eerlijk gezegd begrijp ik niet waarom zangers en zangeressen zich nog inspannen om een plaats te bemachtigen voor dit festival waar ze eventueel aan mee zouden kunnen doen als ze eerst door allerlei voorrondes zijn gekomen. Het Eurovisie Songfestival, hierna te noemen ESF, is inmiddels verworden tot een soort vooroorlogse Berlijnse traves-tieten-show, want borsten van deelnemende vrouwen doen er meer toe dan hun stemgeluid en mannen zien er uit alsof ze in de kledingkast van Mathilde Willink hebben mogen graaien. Men dost zich steeds idioter uit om toch vooral maar op te vallen en daardoor de – eventuele – slechte zangprestaties naar de achtergrond te dringen. De meeste ‘artiesten’ stellen zich zo ongelooflijk aan in de aanloop naar het ESF, dat je al een hekel aan hen hebt gekregen voordat ze goed en wel op het podium staan.
De drie jongens uit Volendam kunnen weer paling schrobben of garnalen pellen. Of zouden ze het nog kunnen redden in Nederland? Zal haast wel want alles wat uit Volendam komt, redt het meestal wel.
In de krant kon je reageren op het artikel en dat hebben lezers dan ook gedaan. En wat bleek wederom? De meningen waren niet ter zake doend, slecht onderbouwd of van een vuilspuiterij dat je er beroerd van werd.
Wat is dat toch met een mening geven op het internet? 70% van hen die reageren, ziet hun kans schoon om alles en iedereen te beledigen, verrot te schelden, uit te halen naar mensen die helemaal niet voorkomen in het artikel of God erbij te halen, in devote of blasfemistische vorm.
Jan Smit heeft kennelijk het commentaar geleverd bij de uitzending en heeft over een bepaald Oost-Europees land gezegd dat het ‘bagger’ was dat ten gehore werd gebracht. Jan mag dat natuurlijk best zo ervaren maar ik denk dat hij beter had kunnen zeggen dat het totaal zijn smaak niet was en de performance hem niet heeft kunnen boeien. Zo zou ik het zeggen als men mij vraagt hoe ik Jan Smit ervaar. Hij is razend populair maar mij kan hij niet boeien. C’est le ton qui fait la musique, n’est ce pas? Maar de rapen waren al gaar want Jan werd meteen geschoffeerd door hordes loslopend wild op internet. En als de hordes eenmaal goed op dreef zijn, kun je lachen hoor want dan gaat het na verloop van tijd allang niet meer over het ESF, de 3 J’s of Jan Smit, maar over de TROS die maar eens moest kappen met het uitzenden van die baggerzooi over Volendamse artiesten, over de koningin, over God en vaderland, over iemands oma die pas is overleden, over de hond van oom Henk en over persoonlijke voorkeuren inzake zangtalent. Er werd zoveel onzin uitgekraamd, en dan bedoel ik niet alleen dat een aantal reageerders zich slecht verwoordt, veel taalfouten maakt of woorden onjuist gebruikt maar dat men echt onwaarheden vertelt, waardoor ik de neiging kreeg om ook te reageren. Gelukkig heb ik ‘m kunnen onderdrukken want het is volslagen zinloos. Men reageert niet om iets te vertellen, om een mededeling te doen of om iets recht te zetten maar om een ander de les te lezen en, nog erger, voor rotte vis uit te maken. Laf tot op het bot want het is allemaal anoniem.

Het 2e artikel ging over Máxima: moet zij wel of niet de titel koningin krijgen wanneer Alexander koning wordt? Het heeft er niet eens zoveel mee te maken hoe je erover denkt maar over wat kan en mag binnen ons stelsel. Máxima wordt door de één geadoreerd en door de ander minder jubelend beoordeeld maar dat is geen van beide een criterium voor een titel. Prins Claus werd aangehaald met de woorden: ze hebben Claus ook geen koning willen maken dus mag Máxima geen koningin worden. Het ligt toch iets genuanceerder. Anderen vinden het weer bespottelijk als Máxima geen koningin genoemd mag worden. Men roept maar wat zonder ook maar een seconde na te denken! Waarom is Pieter van Vollenhoven geen prins? Zijn kinderen trouwden en alle burger-echtgenotes kregen de titel prinses. Ook dat heeft een reden. Er zit zelfs iemand al 8 maanden in voorarrest omdat hij heeft beweerd dat Beatrix geen recht heeft op de troon omdat zij een bastaard is. Zijzelf is op zich geen bastaardkind maar met name de mannelijke lijn van haar voorouders heeft zich van huwelijkse trouw niet veel aangetrokken en daardoor kwam de kink in de koninklijke kabel. Nu zijn de buitenechtelijke escapades van een aantal vroegere prinsen op rij inmiddels wel bekend, maar dat Beatrix nu nog zou moeten aftreden omdat zijn geen recht zou hebben op de troon, is onzinnig. De arrestant eist echter een DNA-test. Als hij gelijk zou hebben, dan zou dat ook moeten betekenen dat Alexander zijn moeder niet kan opvolgen en Amalia haar vader niet? Dat zouden dan de consequenties moeten zijn. Zouden we dat willen? Dan zou de monacrchie ophouden te bestaan. De republikeinen staan al te juichen maar wil het Nederlandse volk dat? Een bindend referendum zou dan wel eens gehouden mogen worden. Mijn inschatting is dat het 1-0 voor Oranje wordt.

Afgezien van het punt dat het woord bastaard nergens op slaat, want niemand is een bastaard, je bent het product van 2 mensen en of die met elkaar gehuwd zijn, is volkomen van ondergeschikt belang. Helaas zijn er mensen die een kind liever zijn hele leven bastaard noemen terwijl het kind in kwestie er niets aan kan doen en er in feite, volkomen onterecht, mee vernederd wordt. Als van alle burgers in Nederland DNA wordt afgenomen en vergeleken, zouden we nog raar staan te kijken! Misschien zit er wel iemand bij die echt recht heeft op de troon!

Wanneer en/of als Willem-Alexander koning wordt, mag de vader van Máxima dan wel komen naar het kroningsfeest? Of is hij nog steeds ongewenste vreemdeling voor velen? De discussies hierover op het internet zullen ongetwijfeld weer van een hoog gehalte ‘uit de nek’ zijn én hoog oplaaien!
Zo blijven we lekker bezig met z’n allen!

Geplaatst in Geen categorie, Krantenartikelen | 13 reacties

B-MERKEN MET A-STATUS!

Toen ik lang geleden verhuisde, kwam ik in een huis te wonen waarin een keuken was om je vingers bij af te likken: nog geen jaar oud, alle denkbare apparatuur aanwezig en ingebouwd en prachtig van kleur. Vrouwen kikken op mooie keukens. Niet dat we daardoor beter gaan koken maar het geeft in elk geval het idee voor de buitenwacht dat je een keukenprinses bent. Vijf jaar later ging ik wederom verhuizen en kwam toen in een alleraardigst huis maar de keuken was zo’n quasi gezellig aandoend allegaartje en de bewoners hadden hun best gedaan om er een kleurig geheel van te maken. Het was geverfd in kobaltblauw met gele versiering…. niet om aan te zien! Maar ik keek er doorheen en zag in mijn geestesoog een roomwitte keuken, afgewerkt met antracietkleurige biesjes en omdat er op het huis verder niets aan te merken was en precies goed lag qua zon en overburen, besloten we de keuken voor lief te nemen. Er waren geen ingebouwde apparaten en de bewoners wilden graag hun spullen meenemen. Daar hadden wij niets op tegen anders hadden we alles naar de milieustraat moeten brengen want alle witgoed had ook een blauw kleurtje gekregen. Wij gingen na enige tijd op zoek naar allerlei nieuwe apparaten want inbouwen werd een probleem want dan had de hele keuken verbouwd moeten worden en dat zagen we niet zitten. Het werd een A-merk: Bauknecht, solide Duitse producten. Wasmachine, droogtrommel, vaatwasser, vrieskast, gasfornuis en magnetron. Na 7 jaar hadden we niets meer van Bauknecht; alles was binnen dat tijdsbestek kapot gegaan. Het laatst ging de vaatwasser. Het water spoot de keuken in. Ik belde het servicenummer en vertelde wat er aan de hand was. Er zou dezelfde dag nog een monteur komen. Neemt hij dan wel een deur mee, vroeg ik nog maar het antwoord was dat hij eerst even moest kijken wat er aan de hand was. Ik zeg toch wat er aan de hand is, de deur sluit niet goed meer. Nee, de monteur moet zelf eerst kijken en dan wordt er besloten wat er vervangen gaat worden. De man kwam inderdaad dezelfde dag om te constateren dat de deur kapot was. Ja, dat had ik al gezegd aan de telefoon, maar een nieuw deur heeft u niet toevallig in de auto liggen? Het antwoord was nee en er zou ook geen nieuwe deur in kunnen want dat model hadden ze niet meer. Aha, dus een goedwerkende vaatwasser van nog geen 7 jaar oud waarvan de deur niet meer sluit, moet ik wegdoen en een nieuwe kopen? Inderdaad. Jemig, dacht ik, het is toch wel droevig gesteld met Bauknecht; alles binnen 7 jaar vervangen en dat niet omdat ik nou zo grof met de spullen omga, integendeel. Ik zei dat ik er nog even over wilde nadenken want de vaat met de hand doen, was ook altijd nog een optie (niet van harte natuurlijk maar het zou kunnen). Dat mocht ik zelf beslissen van de man…… en dat vond ik hartverwarmend. Echter, voordat hij vertrok, wilde hij 100 gulden van me hebben en dat was meteen hartverkillend. Ik vroeg waarom. Dat zijn de kosten die ik heb gemaakt, zei hij met een uitgestreken gezicht maar ik vroeg hem wat voor kosten hij dan had gemaakt, behalve 3 km naar me toe rijden. Ik heb hier geconstateerd na technische inspectie dat uw vaatwasser aan een nieuwe deur toe is. Daarvoor heb ik hier naartoe moeten rijden en moet ook weer terug en de firma moet ook nog enige winst maken, dus dat kost bij elkaar 100 gulden. Ik keek maar eens terug met een zelfde uitgestreken gezicht als hij trok tegen mij en zei dat ik zelf al had geconstateerd dat de deur niet meer goed sloot, dat ook had verteld aan de technische dienst en tevens had gevraagd om een andere deur maar dat ze per se eerst een monteur wilden laten kijken. Men vertelde mij niet over deuren die niet meer worden geleverd dus ik zie niet in waarom ik moet betalen. U had niet hoeven komen om dit euvel te constateren, u had me gewoon op mijn woord kunnen geloven! Nee mevrouw, zo werkt het niet. Klopt meneer, zo werkt het niet, u krijgt echt geen geld van mij omdat u uit vrije wil hier naartoe bent gekomen om een correcte mededeling van mij aan uw bedrijf te controleren op het waarheidsgehalte. Tja…. als het moet, kan ik prachtige volzinnen bedenken. Uiteindelijk heb ik toch met enige dreiging in mijn stem gezegd dat hij mijn huis zonder 100 gulden moest verlaten, anders… tja dat wist ik zelf ook niet want 1,90 lang met een gewicht van 95 kilo, ruw geschat, krijg ik de deur niet uitgeduwd maar enige verbale pressie hielp toch want hij ging. Dat was dus eens maar nooit meer Bauknecht. Jaren later hadden we weer een en ander nodig aan witgoed en na ampele overwegingen besloten we Bosch te kopen:  koelkast, stofzuiger, wasdroger en koffiepad-apparaat: Senseo maar dan van Bosch. Over de koelkast heb ik niets te klagen, over de stofzuiger des te meer. Hij zuigt niet slecht maar het kreng rolt niet achter me aan op zijn 2 grote wielen. Hij schiet alle kanten op maar het liefst gaat ie rechtop staan en dan is er echt geen beweging meer in te krijgen, dus krijgt hij een rotschop – rustig en netjes overeind zetten is er natuurlijk allang niet meer bij – en dan staat ie weer voor een poosje in de goede houding. Het snoer springt vanzelf na een klein rukje aan de stang steeds terug in de rol en dat moet elke keer handmatig worden uitgerold. Ik weet zeker dat Petrus me aan de hemelpoort weigeren zal om de woorden die ik regelmatig bezig als ik aan het stofzuigen ben. De wasdroger is een compleet drama want grote stukken, zoals badlakens maar vooral lakens en dekbedovertrekken, rolt ie vanzelf op. Jawel…oprollen! Dat bekent dat er aan het einde van de droogpartij een grote katoenen bal in de machine ligt die aan de buitenkant droog is maar van binnen nog drijfnat. En hoe ik het erin leg, gooi of prop, veel of weinig goed, er wordt altijd een bal gevormd. Dus moet ik elke tien minuten naar boven om de boel los te trekken. Als je al niet gek bent geworden van de stofzuiger, word je het wel van de droogtrommel. En dan is er nog het koffie-apparaat. Prachtige vormgeving, veel strakker en mooier dan die van Philips maar wat een pongel. Het apparaat trilt zo erg dat je de kopjes moet vasthouden en het maakt een pestherrie, veel erger dan het Philips apparaat, dat ook niet bepaald fluisterstil is. Ook de houdertjes waar de pads in moeten, zijn onhandige inschuifbakjes maar dat is nog het minst hinderlijk. Kortom, met Bosch ben ik niet blij en nu weet ik waarom zowel Bauknecht als Bosch er bij mij nooit meer in komen. Omdat het beide, zoals de namen eigenlijk al aangeven, B-merken zijn die zich een A-status hebben opgeplakt, uiteraard met navenant prijskaartje.

Als iemand zich nu afvraagt waarom ik over apparaten die niet doen wat ze pretenderen, niet ben gaan klagen bij de winkeliers, het volgende: we kennen allemaal de Belbus van Kassa hè…? Nou, zo vergaat het de meesten als het op service aankomt en daarbij komt ook nog dat de twee winkels waar de spullen zijn gekocht allang failliet zijn, op zich niet verwonderlijk, en bij zowel Bauknecht als Bosch waren ze schtummm! Kun je iets anders verwachten van fabrikanten van B-merken? 😦

Geplaatst in Diversen | 8 reacties